Comment from: Harrie [Visitor]
HarrieBij gedichten & Doopsgezinde kerk in de Frankestraat kan ik niet anders dan denken aan What goes on van John Schoorl.

What goes on

Lou Reed
Met zijn doodsbibberkop,
Die in de Lachende Javaan

Bruine rijst van de Reformwinkel eet,
Schuin tegenover de
Nederlands-Hervormde Kerk.

Op de een of andere manier
Krijg ik dat beeld
Niet scherp

(Uit: Uitloopgroef - 2009)

Reed had daar inderdaad gegeten - met Rob Malasch - en de eigenaar van de Lachende Javaan heeft Schoorl verteld dat hij bruine rijst van de reformwinkel (Hagal?) aan Lou geserveerd had, maar welk poëtisch motief heeft Schoorl ertoe gebracht om van de doopsgezinde kerk een NH-kerk te maken? Vond hij de associatie
Doopsgezind (Dopegezind)& Lou Reed te lollig en te opgelegd pandour? Of was het gewoon een foutje, durf ik alleen maar fluisterend te zeggen... #dichterlijke vrijheid

06/22/11 @ 10:21
Comment from: Harrie [Visitor]
HarrieVoor de goede orde: Feitelijkheden (Rob Malasch etc.) uit bovenstaand commentje heb ik uit een interview in Haarlems Dagblad (20/11/2009) met John Schoorl. De interviewer was Paul Lips.
06/22/11 @ 11:04
Comment from: Marius [Visitor]
Marius@Harrie: een doodsbibberkop scherp krijgen is trouwens geen geringe opgave...
06/25/11 @ 10:06
« GroepsgedichtHaarlemse Debuutprijs, schrijvers gezocht! »